Boluspor yapraklarını döktükçe, şehrin ağzını bıçak açmıyor.
Boluspor; onca eksiğe, onca soruna, derde, tasaya rağmen Van’dan üç puanla dönüyor.
Sloganların bi gözden geçirilmesi, mevzuların deşilmesinin vakti geldi geçiyor.
O diil de!
“Tabiatın Kalbi Bolu” mottosu şurada bi dursun..
Ve!
Artık!
Bu saatten sonra…
“Tabiat’ın Kalbi Boluspor” vicdan mottomuz olsun.
Zira!
Boluspor Takımı;
· Tabiatlı oyunculardan mürekkep..
Bolusporlu oyuncular!
· Mürekkebi sağlam çocuklar…
Bakar mısınız.!
· Ben böylesi bir karakter!
· Ben böylesi bir aidiyet!
· Ben böylesi bir topluluk görmedim.
Bolusporlu Futbolcular;
· Tüm olumsuzluklarına rağmen her biri “HAYIRLI EVLÂT” olarak gözlerimizi yaşartıyor.
Bolu şehrine inat…
· Boluspor Takımı, oyuncuları sayesinde ayakta kalmaya devam ediyor.
Bolu Şehrine inat…
· Boluspor Takımı direniyor.
Bolu Şehri!
“Burası Bolu, olsa da olu, olmasa da” mottosuna uyumlu bir şekilde uyumaya devam ediyor.
Buna rağmen;
· Boluspor Takımı her hafta çiçek, her hafta yeni bir yaprak açmayı beceriyor.
XXX
· Oynattığı oyunu, yaptığı işi ER gibi yapan adam; Teknik Direktör Mustafa Er şehirden buz gibi ayrıldı.
Anında;
Şehir buz kesti.
· Takımı yüreklendiren, sahanın üç bölgesini perçinleyen, rakiplerini pençeleyen Arslan soyadlı adam; Teknik Direktör Ertuğrul Arslan şehirden kral gibi ayrıldı.
Bizleri oyunu, asistleri ve golleri ile ısındıran Takım Kaptanı Hasani şehirde buz tuttu, lodosla birlikte eridi gitti.
Bolu Şehri kan kaybetmeye devam ediyor.
Bu şehri kim vurdu, kim yaraladı…
XXX
Boluspor;
“Arslan yattığı yerden belli olur” deyimini haklı çıkarırcasına, Vanspor deplasmanından gururla dönüyor.
Ve Fakat..
BOLUSPORLU ARSLANLARA PÖSTEKİ SAYDIRILIYOR.
· Takımın forma sponsoru yok.
· Gelmiş geçmiş yönetimlerin ve başkanların bir araya gelme fikirleri yok.
· Kayyuma karşı çıkanların, kuyudan su çekmeye niyetleri yok.
· Belediye Başkanının ne oluyoruz demeye cüreti, ne yapacağız demeye cümlesi yok.
· Büyük firmalarımızın maddi destek vermeye sanırım güçleri yok.
Her türlü eksikliğe, her manada olumsuzluğa, yalnızlığa rağmen direnen, kükreyen ARSLAN parçaları Van’dan üç puanla dönüyor.
Boluspor takımı puan kazandıkça, şehir puan kaybediyor.
Çok yazık…
Boluspor’un bir avuç karakterli oyuncusunun sorumluluk ve aidiyet duygusu inanılmaz.
Onlar her hafta üçer üçer kazanıyor, Bolu şehri teker teker kaybediyor.
Takımın en mühim oyuncusu ve Kaptanı Hasani gitti.
Arkadaşları, ne onu arattılar, ne kazanma azimlerinden, ne de karakterlerinden taviz verdiler..
XXX
Duyumlara, düğünlere, boşanmalara, yeni sözleşmelere, istifalara takılmıyorum.
Takıldığım şu!
Bu takım…
Bu karakterli oyuncularla “SÜPER LİGE” en yakın olduğu bu süreçte neden yalnız bırakıldığına üzülüyorum.
Neden bir sponsor tarafından “ YÜRÜ KİM TUTAR SENİ” mesabesinde yaklaşılmıyor.
Bilmediğimiz ne var.
Bilemediğimiz aklımızın ermediği hangi sorun bu şehirden, bu takımdan daha önemli.
Hani Bu Şehir..
· Turizm Kenti,
Hani Bu Şehir..
· Spor Şehriydi..
İnanılmaz.
Ertuğrul Arslan yardımcı antrenörünü Bolu’ya emanet bırakıyor.
Mustafa Er tek laf etmeden, Ertuğrul Arslan tek olumsuz söz kullanmadan ayrılıyor.
Bir tek incitici söz ve kelam kullanmadan gidiyorlar…
Futbolcular onur ve gururla sezonun ilk karşılaşmasında ellerinden kaçırdıkları Van’ı evinde hırpalayıp geliyorlar.
XXX
Profesyoneller!
· Boluspor’a Bolu Şehrinden fazla sahip çıkıyor.
Profesyoneller!
· Bolu Şehrinden daha fazla Boluspor’a aidiyet besliyorlar.
Amatörler!
· Şehrin asıl evlatları, armatörler, işletmeler, fabrikatörler, şehirle doğup, şehirle büyüyenler, asıl profesyoneller neredesiniz….
Takımın borcu, harcı, alacağı, vereceği umurumda değil.
Boluspor,
Kucağımızdan kaydı, ellerimizden, parmaklarımızdan kopması an meselesi.
İş Bolu Dağını aştı, Abant, Gölcük, Gölköy ise taşmak üzere..
O diil de!
Mustafa Er ayrıldı..
Hakkında haksız yere neler konuşuldu.
Ertuğrul Arslan gitti. Onun hakkında da ileri geri konuşulacak.
Asıl konuşulması gerekenler unutulacak, asıl meseleler yutulacak.
XXX
Ben Hasani'nin ayrılmasını kayıp olarak görmem! demiştim.
Asıl kayıp Bolu’muzun ellerimizin arasından, parmaklarınızın ucundan kayıp gitmesi diye yazmıştım.
"Futbolcu gelir geçer, ama bu ruh ölürse bir daha asla geri gelmez"
Vanspor karşılaşmasında bu fikrimi doğrulayan Bolusporlu oyunculara teşekkür ediyorum.
· Gökhan İpek Hoca’yı da takdir ediyorum.
· Barış Alıcı’nın defans arkasına koşu yapması, çeyrek daire civarında konuşlanması, futbol aklının kullanılması fikrini ve cesaretini kutluyorum.
Ertuğrul Arslan Hoca onu boşuna nöbetçi bırakmamış.
Doğancan Davas başta olmak üzere bütün oyuncularımızın gözlerinden öpüyorum.
Dean Liço’nun, sniper şut mermisi ile Vanspor’u 12’den vurması aksiyon filmlerini aratmayan jenerik tadındaydı.
Şimdi!
· Ağzımızın tadının bozulmaması için Boluspor’a omuz verme vakti geldi geçiyor.
Yoksa!
· Çam Ağaçlı Boluspor üzerimize devrilecek..
Kim demişse hakikaten doğru söylemiş…
“Küçük şehrin BÜYÜK ÖYKÜSÜ”
XXX
Ananem;
· Bir şeyi kırk defa söyle olur derdi.
Şehir küçük doğru… Öykü büyük ama…
Böyle giderse anlatacak öykü de kalmayacak.
Özetle!
Profesyonel teknik heyet ve futbolcular, Boluspor’a şehirden daha fazla aidiyet duygusu ile sarılıyorlar.
Böyle devam ederse mental bir çöküşün önüne kimse geçemez.
"Saha içinde ter döken çocuklar yabancı ve profesyoneller ama bizden daha Bolulular..
Sokaklarda gezen bizler ev sahibiyiz ama takıma bir o kadar yabancıyız.
Van’da kazanan ruhu,
Bolu’nun meydanlarında, sanayi sitelerinde, mühim işletmelerde, fabrikalarda, protokol koltuklarında göremiyorsak, galibiyet sadece bir skor tabelasından öteye geçmeyecektir.
