Kırılsın ellerim başlığında çıktı,
Sene 1979,
Gülden Karaböcek ilk söyledi,hit oldu
Günümüz Bolusporunu ne de güzel anlatıyor,
Şöyle devam edelim;
Kırılsın ellerim neye yarıyor,
Gençliğim gidiyor tutamıyorum,
(Gençlik mi kaldı?)
Tanrım bana vermiş yorgun ayaklar,
Bahtımın peşinden koşamıyorum….
NE ZAMAN BİTECEK TANRIM BU AZAP,
Diye devam ediyor…
Ne anlatıyorum ben ya?
Yirmi sezonu geçti,
Bulunduğumuz ligin gediklisi olduk,
Ne aşşa, ne yukarı, kımıldayamıyoruz,
Fakat bu sezon bi başka,
Neden mi?
İlk yarı rakiplerin korkulusu bir takım,
On dokuz hafta otuz puanla sekizincisin,
Kafayı yukarı dikmişiz,
Hatta ilk iki bile diye düşünüyoruz,
İkinci yarı tam bir çöküş,
Yirmi sezonun en kötü ikinci yarısını yaşıyoruz,
Tam bir kâbus,
Yazıyı yazarken ayaklarım titriyor,
Fikstüre gözüm kayıyor,
Son üç hafta ne olur diye düşünüyorum,
Aklıma bile getirmek istemiyorum,
Bu kötü kâbustan uyanmak istiyorum…
Ha son maçı yorumlamadım,
Burada beni bi gülmek tuttu,
Yav neyi yorumlayayım,
Seyretmedim ki,
Kırmızı karttan sonra kapattım kanalı, film izledim,
Daha doğrusu izlemedim bile,
Ne yaptığımı ben biliyormuyum…
Neyse gerçeklere dönelim,
UNUTMA UNUTTURMA, STADIM NEREDE?
