Ramazan ayı, oruç ayı,
Konuyu böyle bir örnekle vermek istemezdim,
Cuk oturduğu için bana göre, örneği buradan vereceğim.
Şöyle;
Hani çok sevdiğiniz bir yemek vardır,
Ya da bir tatlı,
Uzun zamandır tatmadığınız bir tat,
Amanın o da ne?
Tam karşınız da duruyor,
İçinizi bir garip duygular sarıyor,
Ağzınızın kenarları tatlı bir tebessümle açılıyor,
İlk lokmayı alıyorsunuz,
Gözleriniz yarı kapanıyor,
Lokmayı çevirip duruyorsunuz,
İşte mutluluk bu,
Yutmak istemiyorsunuz,
Yutarsam bir sonraki lokma,
Sonra bir lokma daha,
O yemek sanki bitiverecek…
Bitmesini istemiyorsunuz,
İşte Boluspor da böyleydi bir zamanlar,
Hatta birkaç hafta öncesine kadar
Bitmesini istemediğimiz bir tat dı,
Ya şimdi?
Dibi tutmuş bir tencerede,
Tatsız, tuzsuz bir lapa gibiyiz,
Fıstıksız, şekersiz kuru bir baklava,
Uçsuz bucaksız çölde kuru bir vaha gibiyiz,
Bunları satırlara dökerken içim yanıyor,
Ama ne yazık ki böyle,
Böyle kardeşim, yalan mı sığayım?
Neyse kalan on haftamız var,
Altı ve altı üstü puan alalım da,
Yedi sekiz puan, ne olursa olsun,
Bu işkence sezonu da böyle bitsin…
Bitsin diyoruz da bitmiyor işte,
Önümüz bence daha da karanlık,
Sahan yok, gelecekte bir ışık ta yok,
Yönetim sıkıntısı büyük ihtimalle başladı başlayacak,
Şu an ki yönetim devam edecek mi? Bir açıklama yok,
Sabır ya sabır….
STADIM NEREDE,
UNUTMA UNUTTURMA…
